优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚甲志卷二十 木先生

作者:洪迈

汪致道叔詹徽州歙人.绍兴十八年.以司农少卿总领湖北财赋.尝赴大将田师中宴集.最后至.漕使鄂守先在.与田奕棋.道人木先生者.亦坐于旁.见汪揖曰.久别健否.汪愕曰.相与昧平生.何言久别.道人曰.公已为贵人.忘之耶.独不记宣州道店谈牛奇章事乎.汪矍然起谢.道人去.汪谓诸客曰.崇宁五年初登第.得宣州教授.以冬月单车之官.投宿小村邸.唯有一室.一秀才已先居之.日甚暮.大雨不可前.不得已推户径入.曰.值暮至此.与公同此室可乎.秀才方踞火坐.顾曰.唯唯.良久忽言曰.公曾读唐书否.某愠曰.某虽寡学.宁鄙陋至是.又笑曰.记得牛僧孺传否.某不答.秀才曰.吾言无他.公乃僧孺后身.前生为武昌节度使.缘未尽.今生当再往.异时官禄多在彼土矣.某异其语.疑为相师.问其姓字.徐对曰.公知有雍孝闻者乎.吾是也.自崇宁之初.殿廷驳放.浪迹山林.偶有所遇尔.扣之不肯言.终夕相对.论文而已.至晓而去.不复再见.适睹道人之貌.盖雍君也.风采与四十年前不少异.真得道者也.坐客莫不惊叹.汪再漕湖北.又守鄂州.为总领.累年皆在武昌.木生名广莫.往来汉沔间.见人唯谈文墨.殊不及他事.无有知其为异人者.沈道原浚亦识之云.政和中.以道士入说法.徽宗谓其得林灵素之半.故以木为姓.汪说.
夷坚甲志卷十九 王权射鹊 目录 夷坚甲志卷二十 灵芝寺
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版