优范网 古籍史书 夜雨秋灯录

《夜雨秋灯录》三集卷二 义猫

作者:宣鼎

武林金氏,望族也,代有闻人。有某翁者,救死恤生,利人爱物,至诚恻怛,人皆仰之。然厄于命,年逾强仕,家中落拓。夏日纳凉院中,有饥猫倾侧将毙,翁睹之恻然,自起伺之。从此猫不他往,恋恋依翁侧。翁每饭必食以腥,即外出,必嘱家人尽心爱养,由是猫渐肥健,能捕鼠,而粮无耗矣。

  是年秋涝,粒米无收。翁家乏食,借贷无门,典质已尽,搔首踟蹰,牛衣对泣而已。猫更无从得食,嗷嗷于侧,小女子责之曰:“人尚无食,汝欲食耶?主人困穷至此,心烦意乱,汝不念平日养育恩勤,何以报德,而反嗷嗷取憎耶?”猫呦然似诺,一跃登屋去。人皆异之,翁亦破涕为笑。

  未几,猫衔一物掷翁怀中,视之,妇女旧抹额也,上缀东珠二十余,光明圆正,大如芡实,值千金。翁惊讶失色,一喜一惧,曰:“猫虽通灵,但窃取之物,不但污我品行,且恐失物之家,冤及婢仆,性命攸关,奈何?”其妻女曰:“翁言虽是,但井上之李,岂无主者,廉士尚且取之,所谓饥不择食也。况此物自至,必天神怜翁,假手以济,岂尽狸奴力耶?无已,姑先质资度岁,暗访物主,明告其故而归以质券,似亦无伤。”翁不得已,姑从之。

  次年遍访,无失物家。或曰:“此巨家殉葬物,年久墓崩,家贫棺坏,则猫取之矣。”或曰:“有心计妇,家有荡子,藏此物于复壁承尘中,为子女谋。未及交代,猝病而亡,猫故取之,无碍。”皆是也,要之以神天赏善之说为正。翁闻人议论近理,乃赎而货之,缘是起家。子孙发甲,世承祖训,爱畜猫,食必以腥。有仕至宪司者,署中猫且数十头,出入随从,专有饲猫之职,至今不衰。

  芗闻而叹曰:人生世上,财可忽乎哉?不但饮食起居,以之自奉:即庭帏行孝,棣萼情联,莫不藉此。甚且至爵可得而鬻也,刑可得而赎焉。以之救济,仁名顿起;以之施与,传为美谈。信乎?金圣叹曰:“名以银成,无别术也。”彼猫乌知之,亦以此取义,且永锡尔类,岂不异哉!
三集卷二 同胞三鼎甲 目录 三集卷二 李老
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版