优范网 古籍史书 两同书

《两同书》卷下·爱憎第十

作者:罗隐

夫日之明也,无幽不烛,盖之以重云,则光辉莫睹;水之鉴也,有来而斯应,混之以糁土,则影像俱灭。夫以水日之明鉴,失其常然者,岂不以云上之异移其性乎?是则人有神智之察,非不灵矣,徒以内存爱尚之情,外挟憎忿之事,则是非得失不能不惑焉。何以明之?昔重华孝矣,瞽叟病之,亲行不义;寤生贤矣,武姜恶之,自构其乱;鹤乃贱矣,卫君重之,载以华轩;马则微矣,楚王好之,衣以文绣。夫以骨肉相亲固无闻矣,而犹憎之;禽兽类别诚于分矣,而犹爱之。况乎明君信臣,不如父母之信子邪?士媚于主,巧于鹤马之媚人,而无爱憎之迷者,盖亦寡矣。是故汲黯袁盎,以忠谏而屡出;籍孺韩嫣,以侫倖而益重;孙通谀言而受赏,贾谊切直而见疏。甚矣哉,爱憎之惑人也如此!若夫忠臣之事君也,面诤君之恶,方欲成君之美,而君反以为憎己也;佞人之事主也,面谀主之善,方反长主之过,而主反以为爱己也。殊不知闻恶而迁善,永为有道之君;悦善而忘恶,长为不义之主。是则致君于有道者,岂得不为大爱乎?陷主於不义者,岂得不为大憎乎?而主不原忠谄之情,轻肆向背之志,以为爱己者己亦爱之,则宠光加於三族;以为憎己者已亦憎之,则夷灭被於五宗。遂使剖心刎颈之诚弃而莫用,舐痔吮痈之类擢以殊级。且夫赏以劝善,名以爵贤,使天下不肖者、有名无功者受赏,则何以劝天下乎?法以禁非,刑以惩恶,使夫怀忠者、坐法行直者遇刑,则何以禁天下乎?是以汉憎雍齿,张良以为可封;隋宠少师,伯比以为可伐。何则?有功者害,适为不祥;无德是亲,(自下缺)
卷下·同异第九 目录
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版