优范网 诗词网 春夜大雪念储泛云宿舟中诗成黯然兼寄应云皆人兄弟

春夜大雪念储泛云宿舟中诗成黯然兼寄应云皆人兄弟

百里非远涉,忽嗟行路难。 篷窗半夜冻,积雪摧樯竿。 念子拥衾坐,知余抚枕叹。 吴中文翰侣,公宴方极欢。 暖响迷玉漏,晶辉莹珠盘。 谁持一尊酒,慰此孤舟寒。 前路逢二谢,客秋应少宽。 平生倦水宿,历历惊风湍。

译文

百里并不算远涉他乡,忽然又叹息路上的艰难险阻。 船中半夜寒冷,积雪使船桨和船竿折断。 想你拥着被子坐着,知道我在床上叹息。 吴中的文坛才子们,正在公宴上极尽欢乐。 温暖的乐曲声使人迷醉于其中,忘了时间的流逝,明亮的月光照耀着酒杯。 谁拿着酒杯来安慰我这孤舟中的寒士呢?前面遇到的两个贤士谢灵运和谢惠连一定能得到赏识,在客中寄居的秋天应该稍微过得轻松些。我一向讨厌在旅途中住宿,一路上经历风波险阻仍然历历在目。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版