优范网 诗词网 受谏职夜久不寐

受谏职夜久不寐

责重还忧力不任,中宵未寝念之深。 姚虞已拱垂衣手,山甫空劳补衮心。 仗马不鸣羞短豆,野麋有志老长林。 横身会有涓埃报,莫笑年来便学喑。

译文

肩负重任,担心自己能力不足以胜任,深夜无法入睡,思考深入。 姚虞已经垂拱而治政事,山甫虽有补衮之心却徒劳无功。倚仗之马不作声响而感到惭愧于官职卑微,野麋虽老仍怀有志于长林。全身心地报效国家,即使微小如涓埃也要有所贡献,不要嘲笑我近年来沉默寡言。

赏析

《受谏职夜久不寐》一诗,字里行间透露出诗人深沉的责任感与未竟之志的忧虑,情感细腻且层次丰富,读来令人动容。

首句“责重还忧力不任”,直接点明了诗人内心的重负。身为谏官,责任重大,诗人忧虑自己或许难以完全胜任这份职责,这种自我质疑中蕴含着对职责的敬畏与对自我的严格要求。夜深人静之时,这份忧虑愈发显得沉重,使得诗人“中宵未寝念之深”,夜深未眠,思绪万千,可见其心事之重。

接下来,“姚虞已拱垂衣手,山甫空劳补衮心”,诗人借古喻今,以古代贤臣姚重华(虞舜)和仲山甫为比,表达自己虽有辅佐君王、修补朝政之心,却似乎难以施展抱负,有种“空劳”之感。这里,姚虞的垂拱而治与山甫的忠心补阙,既是诗人理想中的君臣典范,也映照出现实中的无奈与遗憾。

“仗马不鸣羞短豆,野麋有志老长林”两句,诗人以“仗马”自喻,那些沉默不语的宫廷之马,虽身居高位却未能发声谏言,让他感到羞愧,仿佛连田间的短豆(小人物)都不如,因为它们至少还能在自然中自由生长。而“野麋”则象征着诗人内心那份不愿屈服、向往自由与理想的志向,即便老去,也要在林中保持那份不屈的精神。

末句“横身会有涓埃报,莫笑年来便学喑”,诗人展现出坚定的信念与不屈的意志。他相信,只要挺身而出,总会有机会为国家、为人民做出哪怕微不足道的贡献(“涓埃报”)。这里的“莫笑”二字,既是对可能嘲笑他沉默者的回应,也是对自己内心动摇的一种自我激励,表明他绝不会因为一时的困境就放弃发声,选择沉默。

整首诗情感真挚,语言质朴而不失力度,通过历史典故与个人情感的交织,展现了诗人对国家、对职责的深切关怀,以及在理想与现实冲突中的挣扎与坚持。它不仅是对个人境遇的抒发,更是对士人精神的一种颂扬,让人在品味之余,不禁对诗人的高洁情操与不屈精神肃然起敬。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版