优范网 诗词网 沁园春 怀顾四

沁园春 怀顾四

梦里关山,胸次辘轳,费尽相思。 正节当落木,虫吟唧唧; 时逢衅燧,雁阵迟迟。 兄滞武昌,弟留邗水,两地销魂正此时。 还堪忆,忆连床促膝,风雨凄其。 当年意气难追。 恨半世蹉跎负所期。 怎花残上苑,屡惊裘敝; 云归岩穴,复使肝催。 石岂能言,树犹如此,乂手鸿蒙一小儿。 君须看,看白杨树下,衰草迷离。

译文

在梦中思念远方的人,内心如旋转的辘轳一般,充满了相思之情。正值落叶飘零的季节,耳边有昆虫的细语声;时逢战火之际,大雁排成迟缓的队形。哥哥滞留在武昌,弟弟留在邗水,两地都感到悲伤和失落,正是这个时候。怎能忘记,回忆我们曾经同床促膝而坐,风雨交加也倍感凄凉。曾经的雄心壮志已难以追寻,我半生漂泊,辜负了期望。花儿凋零在上林苑中,让我悲悯旧时的华贵衣服破损了;云朵回归岩穴,我又因此而忧愁肝肠催动。石头无法言说,树木仍然如此生长,如同那个混沌初开的小孩。你一定要看,看白杨树下,衰草迷离的景象。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版