优范网 诗词网 送孙君文还桐庐二首

送孙君文还桐庐二首

谈笑丁年取甲科,一官潦倒鬓今皤。 飞腾尚觉声名在,枯槁其如骨相何。 舌鼓风雷无与敌,胸吞海岳未为多。 向来一纪桐江上,殊欠先生共切磨。

译文

在年轻气盛的年纪,谈笑间便考取了第一名,然而如今官运不佳,鬓角已白。虽然声名犹在,但人已衰老,相貌枯槁。言辞犀利,胸有丘壑,无与伦比。回忆起在桐江的岁月,遗憾没有与先生共同探讨学习。

赏析

《送孙君文还桐庐二首》这一组诗,字里行间流露出对友人孙君文的深厚情谊与对其才华的高度认可,同时也微妙地映射出诗人自身的感慨与期待。

首句“谈笑丁年取甲科”,轻描淡写间勾勒出孙君文年轻时的风华正茂,以谈笑自若之态轻松夺得科举甲等,这不仅是对其学识的赞美,也隐含了对那段青春洋溢、意气风发岁月的怀念。紧接着,“一官潦倒鬓今皤”,笔锋一转,描述了孙君文虽才华横溢,却仕途不顺,岁月匆匆,鬓发已斑白,透露出一丝无奈与沧桑。这种对比,既展现了人生的起伏跌宕,也隐含了对友人境遇的同情与理解。

“飞腾尚觉声名在,枯槁其如骨相何。”这两句,诗人似乎在安慰孙君文,尽管现实中遭遇挫折,但他在人们心中的名声依旧响亮,如同翱翔天际的雄鹰,其影响力并未因个人的暂时困顿而减损。而“枯槁其如骨相何”一句,则以幽默而略带自嘲的口吻,调侃友人或许只是命运在骨相上开了个玩笑,言下之意,真正的才华与价值不会被外表或一时的境遇所掩盖。

“舌鼓风雷无与敌,胸吞海岳未为多。”这是对孙君文才华的极致颂扬。他的言辞犀利,有如鼓动风雷,无人能敌;胸怀广阔,仿佛能吞吐山海,这样的气魄与学识,即便是已非常人所能及,但在诗人看来,似乎还远远不够表达对他的钦佩之情。这里,不仅展现了孙君文的雄辩之才和博大的胸襟,也映射出诗人内心对于真正才子的无限向往与赞美。

末句“向来一纪桐江上,殊欠先生共切磨。”回顾过去,诗人在桐江畔度过的十二年时光里,深感遗憾的是未能与孙君文常相往来,共同切磋学问,砥砺前行。这既是对过去未能充分交流的遗憾,也是对未来再次相聚、共谋学问的深切期盼。通过这一句,诗人将对友人的深厚情谊和对学问的共同追求表达得淋漓尽致。

整首诗情感真挚,语言流畅,既有对友人个人命运的感慨,也有对才华的由衷赞美,更有对学问交流的深切渴望,展现了诗人与孙君文之间深厚的友谊与共同的文学追求。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版