优范网 诗词网 齐天乐 · 馀闲书院拟赋蝉

齐天乐 · 馀闲书院拟赋蝉

蜡痕初染仙茎露,新声又移凉影。佩玉流空,绡衣剪雾,几度槐昏柳暝。幽窗睡醒。奈欲断还连,不堪重听。怨结齐姬,故宫烟树翠阴冷。 当时旧情在否,晚妆清镜里,犹记娇鬓。乱咽频惊,馀悲渐杳,摇曳风枝未定。秋期话尽。又抱叶凄凄,暮寒山静。付与孤蛩,苦吟清夜永。

译文

蜡痕刚刚染上了仙人的露水,一种新鲜美妙的声音又在带来凉意的树影中响起。有绡帐留住的玉气飘溢在虚空,纱帐犹如在云雾中剪开。多少次经受别离后的长夜彻夜难眠,苦苦捱到窗前天色初明。此时情绪时断时续,就像被割裂的心神难以忍受再度聆听。心中充满怨恨如同齐国姬妾思念君王那样凄迷伤感,那皇宫里的烟雾笼罩着一片翠色的树林和阴冷的景象。那时深情是否依旧不变?在晚妆的镜子里,还记得那娇嫩的脸颊和柔美的鬓发。苦涩咽下了急诉的心音引起一次又一次惊慌。所残留的往日的欢乐已成久远模糊的往事令人追忆回味之时便在心空茫茫若有所失之中茫然呆坐不已。这一切尽皆化作无边凄凉忧伤涌向心潮且不管夜晚多么漫长仍然坚持着苦思苦吟。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版