优范网 诗词网 齐天乐 · 余闲书院拟赋蝉

齐天乐 · 余闲书院拟赋蝉

绿阴初蔽林塘路,凄凄乍流清韵。倦咽高槐,惊嘶别柳,还忆当时曾听。西窗梦醒。叹弦绝重调,珥空难整。绰约冰绡,夜深谁念露华冷。 不知身世易老,一声声断续,频报秋信。坠叶山明,疏枝月小,惆怅齐姬薄幸。馀音未尽。早枯翼飞仙,暗嗟残景。见洗冰奁,怕翻双翠鬓。

译文

绿荫刚开始挡住林边池塘的小路,令人感到凄清冷落的声音刚响起。树林之间传来低沉的鸣声,发出嘶哑的嘶叫声在树林间回荡,还记得以前曾经听到过。从西窗醒来后美梦已成空。感叹断了弦的琴要重新调好音才能弹奏,穿耳朵的环塞满了珍珠难以整理。用轻柔细腻精美的丝织品,深夜谁关心露水冰冷呢?不知道自己年龄容易衰老,声音断断续续,频繁地报告秋天的讯息。枯叶飘落山更加明亮,稀疏的树枝映衬着月亮显得更加小,悲伤齐国女子命运不好。乐曲的余音还未消失。早已凋零如同羽翼飞仙而去,暗中感叹这残败的晚景。打开那装着冰簟的箱子,恐怕会惊翻梳妆用的双翠鬓饰物呢。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版