优范网 诗词网 花心动 · 其二 · 春词

花心动 · 其二 · 春词

仙苑春浓,小桃开,枝枝已堪攀折。乍雨乍晴,轻暖轻寒,渐近赏花时节。柳摇台榭东风软,帘栊静、幽禽调舌。断魂远、闲寻翠径,顿成愁结。 此恨无人共说。还立尽黄昏,寸心空切。强整绣衾,独掩朱扉,簟枕为谁铺设。夜长更漏传声远,纱窗映、银缸明灭。梦回处,梅梢半笼淡月。

译文

仙苑春色浓郁,娇嫩的小桃花开放,树枝上已经可供人攀折了。时晴时雨,气候微暖又带着微寒,渐渐接近百花盛开的时节了。垂柳随风摇曳着美丽的台榭的轻软的东风里静默。帘幕静静垂着幽谷鸟婉转啼鸣。旧日离魂远逝,闲来寻找那幽僻的小路漫步徘徊,不由得黯然神伤。这种离愁别绪无人可以诉说。直到黄昏还独自站在那里空怀切盼之情。想尽力整理好绣花被褥独自盖上屋门帘可是谁给他在床前铺设。夜深漏渐传得很远的声音。灯光映照着银饰的器具明亮又昏暗。梦醒后只有梅枝和淡淡的月光相伴相照。

赏析

《花心动·春词》是宋朝词人阮逸创作的一首词。全词用铺叙的手法,反映了一个少妇独处深闺的寂寞心情,是长调中富有韵味的佳作。
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版