优范网 诗词网 烛影摇红 · 送幼鲲弟北上

烛影摇红 · 送幼鲲弟北上

潦倒明湖,频年事事伤心臆。无端忽又唱骊歌,雁阵分南北。岁暮长途作客,整行装、半肩书笈。千山雪拥,万壑云连,大江孤楫。 胜景标题,一枝锦绣江淹笔。遥空时有雁南来,凭寄双飞翼。何日倦游燕国,赋归来、陶舆谢屐。黄莺声里,绿柳阴中,雨蓑烟笠。

注释

心臆:犹心胸。 骊歌:告别的歌。 书笈(jí):小书箱。 楫(jí):桨,借指船只。 江淹笔:传说南朝梁江淹少时,梦人授以五色笔,故文采俊发。见《太平广记》卷二七七引《南史‧梁‧江淹》。后以“江淹笔”比喻杰出的文才或文才出众者。 双飞翼:喻指信使。 赋归来:晋陶潜为彭泽令,不愿“为五斗米折腰”,辞官归隐,并赋《归去来兮辞》:“归去来兮,田园将芜,胡不归?”后因以“赋归来”为辞官归隐之典。 谢屐:一种前后齿可装卸的木屐。原为南朝宋诗人谢灵运游山时所穿,故称。事见《宋书‧谢灵运传》:“寻山陟岭,必造幽峻,巖嶂十重,莫不备尽。登蹑常着木履,上山则去其前齿,下山去其后齿。” 黄莺:黄鹂。

译文

被迫离开了美妙的明湖,又遭遇多年伤心的事情,真不该在这时候又要唱离别的悲伤之曲。一会儿就只剩下纷飞北去的雁群。到年终只能够独自一人走长途旅程,整理好行装,只带半肩的书卷。越过重重雪山,越过条条大河,走向那孤舟中的自己。自然的美景只有那一只充满生机的小船罢了。给优美的风景命名并作诗赋词的能力需要靠江淹来题字作序的能力,尽管此景犹在但只有凭雁传书了。在春天的希望之中期望某一天如燕一般游历结束后就回来享受生活的宁静与闲适。但是什么时日能够回归啊,雨后披蓑衣戴斗笠走在黄莺声里,绿树阴下的小路上呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版