优范网 诗词网 贬降至汝州广城驿

贬降至汝州广城驿

近郊凭汝海,遐服指江干。 尚忆趋朝贵,方知失路难。 曙宫平乐远,秋泽广城寒。 岸苇新花白,山梨晚叶丹。 乡关千里暮,岁序四时阑。 函塞云间别,旋门雾里看。 夙年追騄骥,暮节仰鹓鸾。 疲驽劳垂耳,鶱腾讵矫翰。 将调梅铉实,不正李园冠。 荆玉终无玷,随珠忽已弹。 晓装违巩洛,夕梦在长安。 北上频伤阮,西征未学潘。 倾车无共辙,同派有殊澜。 去去怀知己,何由报一餐。

译文

靠近城郊凭依汝水,远离京邑指着江边。回想起以前在京做官时的尊贵地位,如今失意才会觉得迷路之艰辛。宫殿远离享乐之地,秋天的湖泊河流宽阔而城垣寒冷。河岸的芦苇开着白色的新花,山梨树的叶子在晚秋变得火红。远离家乡千里已至傍晚,时序到了四季之末。堵塞的云间有离别之意,宫门像雾中一样模糊不清。早年追求像骏马一样迅速建功立业,晚年仰慕鹓鸾般高雅的风度。疲惫的驽马低垂着耳朵,怎么能像骐骥一样奔腾飞跃呢?想调整梅树使其结出硕大的果实,想扶正桃李使其长得端正。像荆山美玉那样始终不会沾污,像随侯宝珠那样忽然被弹出来。清晨整装出发离开巩洛,晚上却仍梦在长安。北去频频产生思乡之情,西征尚未学会潘岳的本领。倾覆的车辙不会相同,同一条河流却有支流波澜相异。别离啊更怀念知己的人,这样的旅途恩情该用什么来报答。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版