优范网 诗词网 高阳台 · 怀女

高阳台 · 怀女

静掩晶帘,斜依冰簟,听他雨雨风风。照壁书灯,宵深泪眼朦胧。吴头越尾扁舟发,却年年、几度匆匆。镇惺忪。远隔仙凡,欲见无从。 忆儿苦况言难尽,剩幼时遗物,怕检函封。凭遍篷窗,愁生山色溟蒙。此情何日方能慰,只除非、梦里寻踪。暂相逢。膝下承欢,聊解悲衷。

译文

静掩住晶莹的门帘,斜卧在如冰般凉簟,听那风雨声声。深夜中隔照壁的书灯映照得眼前一片朦胧。摇一叶扁舟,自吴地游至越地尾境出发,然而人生旅程却如此匆匆一年又一年。神智如醉如醒。与情人远隔,欲相见而无从。回忆儿子的苦况难以诉尽,只剩下幼时的遗物,不敢打开函封检视。凭遍整个船窗望去,只见山色朦胧令人愁生。此情此景何时才能令人欣慰?除非在梦中追寻儿子的踪迹才能得到片刻的相逢慰藉。在膝下承欢,姑且能消解一些悲愁。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版