优范网 诗词网 浪淘沙 · 慢冬至夜作见《林下词选》、顾贞观成德《今词初集》

浪淘沙 · 慢冬至夜作见《林下词选》、顾贞观成德《今词初集》

正凄凄,黯然独坐,一灯明灭。情绪此时难说,柳眉空锁双叶。奈诗句慵题逢令节。怕描出、寸肠千结。念往事、星霜容易换,空庭又飘雪。悲咽。耿耿雁鸣天阔。 不道悄悄画堂深处,有个人愁绝。抱影自寻思,清夜魂怯。昏烟凝白,向小窗、独语一钩残月。兰麝消、鸳衾空叠。香闺静、更筹将歇。凄风凛、嫩寒侵透袷。想何处、可使遣愁,除入梦,蘧蘧幻成个蝴蝶。

译文

译文如下:

正是凄凉的时候,独自黯然坐在这里,一盏灯忽明忽暗。情绪此时难以形容,眉头紧锁如柳叶弯曲。无奈诗歌懒得题写又逢佳节令心生思绪。害怕描画出一寸寸愁肠千回百转的样子。想起那些往事,季节转眼更替,庭院再次飘雪。悲伤哽咽。听到雁鸣在天边久久回响。

在彩绘的堂屋里悄悄隐藏着的,是极度悲伤的人。抱影自怜,独自在深夜的魂灵感到恐惧。昏暗的烟雾凝结成白色,对着小窗,独自与一弯残月对话。兰熏和麝香都消失了,绣花的鸳鸯衾被空叠在一边。香闺静寂,更漏也将尽。寒冷的夜风凛冽,新的寒冷侵入薄薄的衣袄里。想一想哪里能让忧愁消解呢?除非是进入梦中,变得恍惚如同一只蝴蝶。

这段文字充满了悲伤和凄凉的情感,描述了主人公在寂寥的夜晚,独自一人沉浸在过去的回忆中,面对现实中的困境感到无奈和绝望。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版