优范网 诗词网 大酺雨后凭阑

大酺雨后凭阑

看柳垂烟,山凝黛,又是江城梅落。茫茫明日事,有古愁如海,乱魂飞越。 对酒当歌,人生朝露,还怕韶华虚设。天涯多风雨,况倦销英气,易成哀乐。 问身世能禁,几番歌笑,几番愁绝。 望中云水阔。买征棹,轻悔当年别。便换得,三生石梦,万感琼丝,那堪容易朱颜歇。 及蚤宜归去,听杜宇,声声幽咽。试低唤,双胡蝶。微波寄语,奈隔沈沈帘幕,只今向谁细说。

译文

看到柳树垂下烟雾般的枝条,山峰像黛墨般凝聚,又是江畔梅花凋谢的时节。明日的事情茫茫不可知,令人感到忧愁如海,离乱的魂魄飞越。举杯对天唱歌,人生像早晨的露水那样短暂易逝,心中忧虑时光白白流逝。远离家乡的人漂泊天涯,时常面临凄风苦雨,精神也越发消沉颓丧,容易产生悲欢离合之感。试问人生际遇难以预料,经历了多少欢乐与悲伤、绝望与希望。空间遥远,水天相接云雾茫茫。后悔当年轻易远行漂泊在外。纵使换了人间生活容貌大改梦易逝内心悲痛万丝纠缠彼此感情牵挂不绝可无奈时光催人老啊朱颜老去再也不复往昔。不如趁年轻早早归去,听那杜鹃鸟一声声叫得哀切凄凉令人伤心落泪欲呼伴双飞的双蝴蝶呢,却又隔着那重重的帘幕无法见到。如今只得倚栏沉思将千言万语化为脉脉微波传递给远方的你诉说情意啊奈何却被厚厚的帘幕阻隔无法越过怎能知道现在该向谁细细诉说呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版