优范网 诗词网 摸鱼儿 · 与友人别

摸鱼儿 · 与友人别

放兰舟、溯江西上,渺茫云树何处。天涯相见频相别,同作水边风絮。春欲去,恨故苑、莺花总付烟和雨。离情罢诉!教夜半啼鹃、声声向月,为写此愁苦。 思重会,定在吴阊古渡,吹箫城下应许。英雄失路皆无策,渐使浣纱怜汝。君莫取,鸿鹄在、他时自有凌霄羽。功名粪土!且满酌霜醪,还携渔艇,共醉白苹渚。

译文

放下兰舟,顺长江向西而上,迷茫的云雾笼罩的四野何处是终点?人生旅途中多少次相聚又分别,如同水边的风与飞絮。春天即将逝去,却恨故乡的园林里莺鸟啼鸣、百花盛放之景都淹没在烟雨之中。离别的愁绪无法诉说!只教夜空中啼叫的杜鹃声声倾诉哀愁,寄托我的相思。想到人生必然还有重逢之时,就在那吴地的古渡口,在城下吹箫以互相倾诉衷情。纵使英雄难以得志走投无路,也可把重托寄托于浣纱的美人。你不要学鸿鹄那样飞得太高太远,总有一天会拥有凌霄的翅膀。功名利禄不过是粪土一般的东西罢了。且开怀畅饮杯中酒,与打鱼船相伴同醉于水中沙洲之上。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版