优范网 诗词网 过沣沛

过沣沛

刺船逆水正趋北,开窗放山却忆南。 排排列戟见崷崒,个个堆螺披黯参。 南人与山自为伍,北地忽见成癖耽。 吊古感慨访故事,惯路剧谈沣沛间。 蜿蜒上腾作王气,清淑下结钟龙颜。 白晢亭长一剑士,胡敢抉睫窥函关。 秪缘项益嬴氏毒,顿教约法能胜残。 鸿门示玦过鸟道,平城脱马蹲虎崟。 遂鹿翼明画犄角,大业立就亡艰难。 衣锦昼行话乡曲,放歌树石深深镵。 几欲磨苔认蝌蚪,便觉笔底波澜翻。 谁里无桑更无梓,白头竟未图生还。 白头竟未图生还。

译文

划着小船逆水而上正赶往北方,打开窗户面对青山又回忆起南方。重叠的山峰排列如同崧山,高耸的山丘好像螺旋重叠的毬山。南方人把山水当做朋友同伴,北方人却对山景发生了爱好癖病。我凭吊古景追寻先人事迹,路上常常谈笑风生忘情忘倦。大山犹如龙腾盘旋上升蜿蜒伸展如同王者之气,清秀可爱聚集在山脚下就像是帝王之貌。我如同白色的亭长手持一剑的英雄豪杰,怎敢从项羽的眼前掠过函谷关。只因项羽帮助秦人灭亡了暴秦残余势力,顿教刘邦的约法三章战胜了秦朝的暴政残酷统治。鸿门宴上范增举起玉石表明心意后经过险峻的栈道,平城被困后又脱险于虎踞之地。于是群雄并起争夺天下就像画犄角之势争夺领地,平定天下建立功业就不难亡国了。衣锦还乡时在白天乡亲们话语四起述说经历的事又铭刻在心里镌刻很深,几回回摩挲青苔要辨认蝌蚪文字,只觉得笔下波澜壮阔文思泉涌。哪里没有桑树也没有梓树啊,没料到白头之时却不料无法生还。最终白头之时无法生还。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版