优范网 诗词网 望月楼为永伯杰赋

望月楼为永伯杰赋

独夜上高楼,越乡见明月。 鹤发映萱闱,蛾眉安桂阙。 抚景对苍茫,经时感飘忽。 泪欲衣线沾,心将匣刀折。 潮平螺渚空,天远雁峰绝。 倚闾知暮频,问寝念晨缺。 爱日日难留,瞻云云易灭。 但愿蟾兔光,长照桑榆末。

译文

夜里独自登上高楼,远离故乡看到明亮的月亮。鹤发倒映在堂前的台阶,蛾眉映入桂林宫大殿之上。凭眺四野景象在远方呈现出一片苍茫景象,光阴流逝,物是人非,让人恍若置身仙境感觉飘忽。泪水沾湿了衣裳,内心无法平静如同刀割一般。潮水退去螺渚显露空荡一片,天空高远不见大雁峰顶。倚门而立面对漫长的黄昏期待归人无数回心生忧伤惋叹不断嗟念缠绵的殷切关心言语温暖缠绵,心怀挚爱难以挽留每日升起的太阳但看天空中云舒云卷更迭不息变幻无常却终究容易消逝破灭。但愿明月长存不舍昼夜,用桑榆之地一样无尽的温暖光芒长久照耀着我们内心无尽的寂寞忧伤之情。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp