优范网 诗词网 奉和春岗翁怡椿轩韵

奉和春岗翁怡椿轩韵

朱轩赫弘敞,珍木郁葳蕤。 芳条历年祀,手泽犹未衰。 缅想趋庭日,冠佩肃容仪。 文侍阳景迈,朝植玉露滋。 桢干方石起,柔叶渐云披。 端知岁华改,飘摇芝盖移。 奕世登荣峻,章服正差池。 清阶既克类,嘉树仍在斯。 徘徊感畴昔,睇盼适今兹。 物色固常竞,奇名亦永垂。

译文

朱红色的门轩宏大敞亮,珍贵的树木郁郁葱葱。树木的枝条历经多年,先人手泽犹存不衰。缅怀先人趋庭之日,冠佩整齐容貌肃穆。树枝在朝阳的照耀下伸展,早晨的露水滋润着枝叶。树干像方正的石柱突起,树叶如云似雾逐渐展开。确知时光流逝岁月更替,看着树枝上生长的灵芝因风的吹拂摇曳着移动。历代荣登高处的事业崇高显赫,官员的服饰亦有等级差别。按照官阶类别居于清正的职位,嘉树依然生长在这里。徘徊之间感叹昔日情景,目光所及正是今日现实。万物生机盎然竞争向上,奇树也会永远流传美名。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版