优范网 诗词网 病起闻蝉

病起闻蝉

蜡树一蝉吟,北风吹客襟。 时添柏子火,坐拥木绵衾。 伏枕身如蜕,观书力不任。 清虚来渐远,于此识初心。

译文

枯树下蝉鸣声声,北风不停地吹动着衣襟。屋里柏子火时时添加,坐着时披着木棉衾。伏枕在床,身体渐觉脱离尘世,看书感到气力渐渐不支。清虚的情趣渐渐远离了我,在这病中才体会到自己当时的初衷。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版