优范网 诗词网 和萧洗马画屏风诗二首 其二 秋夜凉风起

和萧洗马画屏风诗二首 其二 秋夜凉风起

佳人在河内,征夫镇马邑。 零露一朝团,中夜两垂泣。 气爽床长冷,天寒针缕涩。 红颜本暂时,君还讵相及。

译文

家中的美人在河内县,服役的丈夫远在千里外的马邑。我们俩早晨露水打湿时相见,到半夜各自垂泣想念对方。清爽的秋风使床席更觉冰冷,天气寒冷使针线难以缝制衣物。青春容颜如花似玉本就短暂易逝,远方服役的你何时才能回来与我团聚?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版