优范网 诗词网 赋得荡子行未归诗

赋得荡子行未归诗

坐楼愁出望,息意不思春。 无奈园中柳,寒时已报人。 捉梳羞理鬓,挑朱懒向唇。 何当上路晚,风吹还骑尘。

译文

坐在楼阁中,我忧愁满怀向远方眺望,全无兴致思念着春日时光。园中柳条也忍不住寒气侵袭,早早传告季节的更替。我拿起梳子梳理着羞怯的鬓发,随意涂抹着脂粉也懒得往唇上妆扮。何时才能骑上马儿上路远行呢?任晚风吹拂扬起的烟尘又散落在身后。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版