优范网 诗词网 出郡传舍哭范仆射诗 其一

出郡传舍哭范仆射诗 其一

平生礼数绝,式瞻在国桢。 一朝万化尽,犹我故人情。 待时属兴运,王佐俟民英。 结欢三十载,生死一交情。 携手遁衰孽,接景事休明。 运阻衡言革,时泰玉阶平。 浚冲得茂彦,夫子值狂生。 伊人有泾渭,非余扬浊清。 将乖不忍别,欲以遣离情。 不忍一辰意,千龄万恨生。

译文

平生的礼节太重了,我像草木在精神上需要根株支柱一般。时光过去一旦化为乌有,而您却是我长久不变的朋友。等待有合适的机会来到,辅佐君王和百姓共同得到太平。我们相交欢乐了三十年,直到死亡也不相背叛的深厚情谊。大家逃避动乱各自远行,又在太平盛世相见相聚。在大路上遇到了险阻需要正直的话来加以变通,遇到安泰的局势则要一起同登玉阶相见。发掘出来美好的德行可称为俊杰,即使遇上了颠倒混乱的时代也一样发挥着他崇高伟大的人格力量。你是个值得尊敬的君子呀!社会风气像泾水和渭水一样有浊有清,我并非为了扬浊而激你清。想到快要离别了实在不忍分手,想写一首诗来表达别离的感情。心中有一点不忍的意愿,就会留下长久的遗憾和怨恨。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版