优范网 诗词网 秋晚归庐山留别道友

秋晚归庐山留别道友

病起陵阳思翠微,秋风动后着行衣。 月生石齿人同见,霜落木梢愁独归。 已许衲僧修静社,便将樵叟对闲扉。 不嫌旧隐相随去,庐岳临天好息机。

译文

因生病想起隐居陵阳时的翠微山,秋风起时换下轻衣穿上夹衣。月光照着石齿,人人都能看到;霜落树梢,独自行走空山而归。答应僧人在静修处相聚,便与樵夫相对闲居。不嫌隐居的旧友相随而去,庐山的山峰高耸入云,正是隐居的好地方。

赏析

《秋晚归庐山留别道友》一诗,以其清新淡雅的语言,勾勒出一幅秋日归隐的动人画卷,字里行间流露出诗人对庐山的深情厚谊及对闲适生活的向往。

首联“病起陵阳思翠微,秋风动后着行衣”,诗人以病愈起身的情境开篇,陵阳的秋色触发了他对庐山翠微之景的深切思念。秋风乍起,他轻轻披上旅途的行衣,准备踏上归途,这一举动不仅是对自然季节变换的响应,更是内心归隐愿望的外化。

颔联“月生石齿人同见,霜落木梢愁独归”,月光洒在嶙峋的山石上,与友人共赏此景,温馨而静谧。然而,随着霜降叶落,诗人心中却泛起一丝离愁,独自归去的路上,这份孤寂感愈发强烈。这里的“月生”与“霜落”,不仅是自然景象的描绘,也寓意着时光的流转与人生的聚散离合。

颈联“已许衲僧修静社,便将樵叟对闲扉”,诗人表达了自己归隐后的生活愿景:与僧侣共修静社,追求心灵的宁静与超脱;与樵夫为邻,享受简单质朴的田园生活。这不仅是对物质欲望的摒弃,更是对精神自由的追求,体现了诗人超然物外的人生态度。

尾联“不嫌旧隐相随去,庐岳临天好息机”,诗人邀请友人一同前往他的旧居,庐山的巍峨与天际相接,正是远离尘嚣、息心养性的好地方。这里的“不嫌”二字,透露出诗人对友情的珍视与信任,而“庐岳临天好息机”则以一种近乎诗意的语言,点明了归隐的最终目的——在自然的怀抱中,放下世俗的机巧与纷扰,寻得内心的平和与自由。

整首诗通过细腻的景物描写与深沉的情感抒发,展现了诗人对庐山美景的眷恋、对归隐生活的向往,以及在自然与友情中寻求精神慰藉的心境。它如同一幅淡雅的水墨画,让人在品味中感受到一份超脱与宁静。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版