优范网 诗词网 还山招陈希韩

还山招陈希韩

乾坤莽回互,日月相荡摩。 百年才瞬息,万类总么么。 是身非吾有,造物如我何。 触事会心少,幽栖废兴多。 眷言意所适,乐此山之阿。 修篁擢新干,老木荣旧柯。 谷声传地籁,松韵答天和。 独石介而安,寒泉淡无波。 园蔬掇纤嫩,名果仍骈罗。 红绽着雨花,碧卷受风荷。 随意坐莓苔,絺衣挂薜萝。 得酒即酩酊,作诗苦吟哦。 啸长情浩荡,舞短影婆娑。 妻奴鹿门趣,黄绮商山歌。 崎岖路辞遥,迢递谁见过。 交亲忆同调,出处矢靡他。 每怜伤弓禽,因感赴烛蛾。 无心更□□,试艺趁投戈。 自觉此身浮,相看双鬓皤。 人事何时休,归来勿蹉跎。

译文

乾坤混沌,日月相互碰撞摩擦。 百年时间就像瞬息般短暂,万物种类繁多却都归于虚无。 生命并非我所有,造化又能对我如何。 遭遇事物时领会领悟的很少,在隐居时兴起的情趣却很多。 亲近自然时心情愉悦,喜爱这座山的曲折。 修长的竹林拔起新的枝干,古老的树木在旧枝上荣昌。 山谷的声音传递地籁之音,松树的韵律回应天然的和谐。 独特的石头坚固而安稳,寒冷的泉水淡淡地流淌着毫无波澜。 园中的蔬菜挑选出鲜嫩的,名贵的果实仍然排列成行。 红花在雨中绽放,绿叶在风中摇曳。 随意坐在苔藓上,穿着细密的衣裳挂着薜荔。 得到酒就畅饮,作诗时苦思吟哦。 长啸时情感浩荡,舞蹈时影子婆娑。 妻子和奴仆有归隐的趣味,像商山四皓一样唱着歌。 道路崎岖遥远,迢递无人曾见过。 亲友中忆起志同道合的人,追求目标矢志不渝。 常常怜悯那些受伤的禽鸟,因而感叹赴烛的小飞蛾。 无意再争斗,尝试技艺如同投掷武器。 自觉生命漂浮不定,相对时双鬓已经变白。 人间的事何时才能停止,归来时不要犹豫不决。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版