优范网 诗词网 和留题寓舍

和留题寓舍

无可奈何生午凉,暮年王粲更情伤。 一川水净鸥能白,九月秋归蝶自黄。 洛下篇章还独咏,辽东城郭正相忘。 纷纷后土涂泥甚,小试庄周曳尾方。

译文

无可奈何产生了午夜的凉意,人到暮年更添离情伤感。一片江水洗涤得白鸥洁白无暇,九月深秋的蝴蝶归去自行枯黄。在洛阳的篇章仍然独自吟咏,辽东城郭则正在逐渐遗忘。世俗百姓忙于泥涂世事,姑且信步模仿庄子曳尾之状如何?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版