优范网 诗词网 讽虞嫔诗

讽虞嫔诗

惟尧则天舜弗复,诞妃冈极恩亭育。遏密无闻血盈目,南巡胡为泪染竹。 父轻夫重当何淑,沅湘岸筠烟莓覆。凝纹叠斑殷郁郁,猿缘鼯号钩辀宿。 朋悽助惋声几哭,剩疑下尤禹湮渎。功充民戴荷百禄,重晖并耀难停毂。 元居不宁逝如逐,悲啼负冤生莫卜。卒颠沈澜远昌族,讴讼肇私归永福,柔阴惨克咎深速。 前睇九山排矗矗,到今云颜愁可掬。

译文

只有尧才能顺应天命继承帝业,不再让位给贤德之人。尧的妃子孕育了上天赐予的恩泽,孕育了儿子丹朱。事情隐秘得没有人知晓,令人悲痛得血泪盈眶。尧南巡时为何流泪打湿竹简呢。是儿子的不成器让他担忧呢,还是想到丈夫离开使儿子孤苦伶仃了呢?沅水和湘江岸边的小竹丛在烟霭笼罩之下显得幽深静谧,竹上斑纹点点凝聚着郁郁生机。猿猴啼号之声如同车轮声一样连绵不断,令人哀婉凄切。朋友们见此情景都悲伤叹息,声泪俱下。剩下的疑问是治水的大禹为何疏浚河渠却堵塞了洪水。大禹功勋卓著,百姓戴德受惠,享有百种福禄。他的光辉照耀九州如同日月星辰般永恒不息。然而元居不宁的生活使他像追逐逝去的光阴一样奔波劳碌,心中充满悲哀和冤屈无法预知未来。最终他征服了肆虐的洪水使家族昌盛,停止了诉讼带去了私怨使人们永享福祉。美好的日子不久就被灾害侵扰破坏了进程,眼看前事如烟。放眼眺望高耸的山脉云雾缭绕绵延不绝,至今想来依然愁容可掬。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版