优范网 诗词网 别李商卿

别李商卿

羁思孤耽僻,蛩音偶出虚。 绿阴分坐久,清话见情初。 春过诗魂怯,年销剑术疏。 相看渐成故,临别欲何如。

译文

寂寞孤独时便想你思念你,虽是严冬偶尔也有空阔寥远之鸣音传到心底。围炉煮茶而坐你我谈得很投机,在平淡的话语中流露出真情初露。春天过去后作诗神思无力,岁月流逝中剑术也渐疏钝。看着你我也成了老朋友,临别之际心中难免生出感伤之情。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版