优范网 诗词网 雨夜自感二首

雨夜自感二首

营营休得笑飞蝇,恨我疏慵学未能。 热泪同枯风里烛,寒心久抱雪中冰。 人无乐境思为鬼,家有慈亲敢作僧。 夜坐雨斋空若寺,一檠如对佛前灯。

译文

嘲笑营营追逐蝇虫的人无聊可笑,只恨我自己疏忽懒惰,学问没有长进。热泪如同风中的残烛一样快要枯干,久怀寒心像冰雪一样难以消融。人世间已没有快乐之境可求,便宁愿去九泉之下侍奉鬼仙;家中尚有高堂老母在堂,我又怎敢轻身学佛去做和尚?孤寂的夜里坐在漏雨的斋舍中,如同身处寺院空堂一样凄凉;一盏孤灯就像佛家寺院前的明灯那样照亮了黑暗的屋子。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版