优范网 诗词网 习静园用顾幼耕韵

习静园用顾幼耕韵

旧院习已荒,榛芜翳众绿。命匠稍经营,累石间疏竹。 习静亦偶然,为迓高贤躅。诙诡语惊人,啸歌声满屋。 宾朋亦既醉,主人请继烛。官样与儒风,一齐高阁束。 欢笑忽欷歔,惊心羲驭速。皓首百无成,终须同草木。 蓬筚多穷黎,众乐惭于独。宠命忝缨组,幽怀寄泉谷。 《道德》五千言,止足义已熟。欲乞衰朽身,乡关驰梦毂。 一壑犹能专,生平愿已足。此如传舍然,徒尔劳板筑。 新诗惠衮褒,盥手百回读。

译文

原来的庭院已经很荒凉,榛子和其他杂草覆盖了院内的绿色植物。于是命令工匠开始营造新的环境,在石头之间种植稀疏的竹子。为了接待高尚尊贵的人偶然也来学习静养。以幽默诙谐的语言惊人,啸声歌声充满了整个屋子。宾客朋友们已经喝醉了酒,主人请求继续秉烛夜游。此时摒弃了官场习俗和儒者风范,大家畅谈欢笑。突然间有人哭泣,惊讶地发现时光飞逝。虽然已到老年无所成就,但终究与草木同朽。面对众多穷困的百姓,自己独享快乐感到惭愧。承蒙官宠之命,把自己的幽雅情怀寄托在泉水和山谷之中。《道德经》五千言已经熟记于心,想要归隐山林。只要能守住一方水土,生平愿望就已满足。这就像一个传舍一样,只会白白地劳作一番。承蒙您的新诗赞美褒奖,我将会洗手反复品读。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版