优范网 诗词网 喜汪容甫过访长句赠之

喜汪容甫过访长句赠之

汪生俶傥出世姿,短衣孤剑将安之。 江湖流浪苦复苦,人说才奇穷更奇。 相逢每恨来何晚,扫室殷勤开酒盏。 糁将何点白葵羹,捧出休源赤仓饭。 狂来不顾世眼惊,相对拉杂谈生平。 文人失职有同病,出吻各作寒号声。 君言稚齿饥寒迫,弃掷诗书最堪惜。 弱冠方传作赋才,壮年始夺谈经席。 五经复兴鲁叔陵,累累著作充箱籯。 心开窔深穾莫测,面若刻画森有棱。 奔走风尘饥欲死,撑肠万卷徒为耳。 肉食难分博士羊,草衣且牧公孙豕。 羌余少小趋雕华,斧楶绣帨相矜夸。 爱储奇字未满腹,惯拈强韵空聱牙。 千秋绝业不同传,君入儒林我文苑。 须识夔蚿总可怜,何当蛩蚷联为伴。 坐谈不觉日影移,榜人催上河之麋。 即今一见复奚益,翻令千里劳相思。 留君不住我心苦,握手临歧涕如雨。 他时相望越王台,何日同浇赵州土。 布帆无恙凌风飙,秋来应看钱塘潮。 潮头傥有双赤鲤,盼君寄我英琼瑶。

译文

汪生有着超逸洒脱的出世之姿,他身穿短衣,手执长剑要去建立功名。江湖生涯艰苦又艰苦,人们说他尽管穷困潦倒但才华却更出奇。每次相见都恨我们相识太晚,汪生殷勤地打扫屋室摆酒款待。用什么来点缀白嫩葵羹呢?捧出那珍贵的赤仓饭。狂放起来不顾世俗眼光惊讶,相对而坐谈论平生经历。文人失职的遭遇我们都有同样的感触,从嘴里发出寒号鸟的叫声。你说年轻时受饥寒压迫,丧失的弃置诗书尤其令人痛惜。二十岁时刚显露出作赋的才华,壮年时却参加了谈经席上的辩论。如今五经复苏有鲁叔陵之功,你写了很多著作装填了几箱几箧。胸怀开阔而深奥莫测,面貌刻画出来显得棱角分明。奔走风尘之中你饥饿得快要死去,虽胸藏万卷却徒然无用。分肉官职位次博士如羊列尾,还不如牧猪的公孙丑自由自在。我小时候喜欢雕梁画栋的工作,常用精美的刺绣向别人矜夸。但肚子还贮藏着奇特的字句尚未显现才华,常常苦思硬写出奇怪别扭的文字押韵。我的千秋绝业与你不同,我入的是儒林而你进的是文苑。要知道夔和蚿都是可怜的小虫,但愿能像蛩蛷一样联合起来并肩战斗。我们闲坐交谈不觉太阳已西斜,船夫催促上河船了。现在和你一见又有什么补益呢?却令人在千里之外产生了相思之情。留你不住我心里很苦,握手告别时眼泪沾湿了衣襟。以后在越王台上再相见吧,不知道哪一天能同浇那赵州土呢?希望你布帆无恙地凌风破浪而行,秋天到来时应能看到钱塘湖的大潮。潮头如果发现有双赤鲤精的话,希望你能寄给我书信来告知你的信息。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版