优范网 诗词网 金缕曲·金陵乡试第九回,感赋。寄幽贞馆

金缕曲·金陵乡试第九回,感赋。寄幽贞馆

老大功名冷。 莽天涯、此生剩有,萧萧双鬓。 廿载词场空角逐,狂气消除殆尽。 况正是、藩邦告警。 投笔请缨何处是,卧蓬茅、血泪和愁迸。 钟子沓,相如病。 文章底事同争竞。 漫登场、蹇驴出郭,扁舟坐稳。 万顷荷花香世界,一片奁开明镜。 看烟外、斜阳欲暝。 回忆深闺临别语,逐秋风、忍负双肩并。 应自笑,江南俊。

译文

年长的亲人没有功名,茫茫天涯,自己的一生将要结束,双鬓萧萧变白。二十年的词场竞赛已徒劳无功,豪气几乎消除殆尽。况且正好碰上边疆报警。我抛弃笔砚去请缨杀敌,战场在哪里?只有隐居茅屋,血泪和忧愁一齐迸发。钟子良的众多才学之士聚会起来响应相如的自病不起之事。为什么争胜的事情都会归于文章呢?不要轻率地登台赴考,要像骑驴漫游出城那样安闲自在,还是乘坐小船安稳些。万亩荷花香气四溢的世界是如此明净,看烟雾缭绕中斜阳即将落山。回忆起临别时深闺中的话语,经受着秋风的重负不忍辜负并肩相伴之情。应自觉可笑,我是江南优秀的人才啊!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版