优范网 诗词网 柏枧山顶望仙人台同观湖先生

柏枧山顶望仙人台同观湖先生

峨峨方石台,千尺凌晨烟。 昔闻山中叟,曾此逢飞仙。 棋局观未终,倏忽更岁年。 樵斤寘丛条,木皮合且坚。 崖树既摧朽,无人能攀缘。 我来陟岭半,俯视兹台颠。 再寻蛟路登,所见惟青天。 琼宫在何许,便欲乘风旋。 下界溺埃尘,安能久迁延。 何当封马鬣,非敢冀牛眠。 庶同五岳游,免此情内牵。 云车策风马,愿言长执鞭。

译文

巍峨的方石台上,千尺高的烟霭笼罩着晨曦。 昔日听说山中的老人,曾在此处遇到飞升的神仙。 我观棋尚未结束,忽然间已跨越岁月变迁。 把砍柴的斧头丢弃在浓密的灌木丛中,树皮合抱坚固难以攀缘。 崖上的树木已经摧折朽烂,没有人能攀越上去。 我登上半山腰的岭来眺望,俯视那方石台之顶。 再次探寻蛟龙的登山路攀登上去,眼前只有一片青天。 玉帝的宫殿究竟在何处?我真想驾着风旋转升天而去。 下界沉埋在污浊的烟尘中,岂能在人间长久流连。 何时才能像燕昭王那样设祭墓时以马头为坟冢作标记(古代帝王的一种厚葬礼),这并非指望自己死后如汉臣鲍永那样葬父于牛眠之地而日后显贵(指选择风水宝地)。 但愿能同游于五岳之间,免除人世间种种牵累之情。 驾着云车,驱赶风马驰骋翱翔,我愿永远执鞭跟随其左右。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版