优范网 诗词网 琴意诗樵歌

琴意诗樵歌

出门尽青山,担头缚斧柯。 顾盻生得色,高林郁嵯峨。 轩轩举趾健,倏忽重峦过。 山词连步起,与至口则哦。 闻声不见人,杳霭隔烟萝。 有时惊鹳鹤,磔磔离其窠。 呕哑字莫辨,余响飘林多。 松风与涧瀑,天籁遥戛摩。 运斤以为节,逸调殊凡科。 丁丁复许许,拉杂声相和。 四体无乃疲,而非劳者歌。 自歌还自罢,兀傲焉知他。

译文

走出家门尽见青翠的山岭,肩上担着用斧柄捆绑的斧头镰刀。向青山深处放眼望去一片生机勃勃的绿色,高高的树林郁郁葱葱直耸云霄。步履矫健行动迅速越过重重山岭,歌声伴随着步伐从山脚唱到山尖。歌声中听得出声音却不见人影,声音弥漫在云雾缭绕的深山之中。有时歌声惊起了鹳鹤,振翅翱翔离开它的巢穴。歌声嘶哑吐词难以辨认,余音在树林上空久久飘荡。松涛阵阵与瀑布飞流奏出天籁之音,与歌声遥相呼应相互唱和。伐木丁丁声以为节奏,优美的旋律异常独特。丁丁许许的伐木声,混杂着各种声音相互应和。身体四肢恐怕已经疲惫不堪了,这却并非劳作的歌唱。歌唱完毕也就罢了,兀傲独立全不管其他事物。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版