优范网 诗词网 琴意诗白雪

琴意诗白雪

抚冰弦之皎洁,扣玉㢩之玲珑。叹曲高而和寡,溯遗音于郢中。 恍飞霙之来下兮,忽烟霭之溟蒙。乍回旋兮,舞鸾鹤于仙岛。 俄散漫兮,屑琼瑶于帝宫。沾璧槛,洒珠栊,皎兮若梨花之带月,翩兮似柳絮之因风。 萧萧兮疏竹,谡谡兮劲松。喜清光兮照眼,快颢气兮蟠胸。 乃知声音之微妙兮,移造化之功。顾兹曲之冷淡兮,琴每罢而座空。 独余情其爱悦,抱幽素兮忡忡。

译文

拨动清冷的琴弦发出皎洁的音乐,敲击玉制的响器,发出美妙的声音。感叹曲调的高雅使应和的人太少,在音乐归于沉寂时回到故乡郢中再寻找优美的曲调。曲声像空中飘下的雪花啊,又像朦胧的雾霭。曲调忽如旋转飞翔的鸾鹤啊,舞动在仙岛上;又似乎见到散漫的乐曲碎屑飘落在帝宫中。它沾上了壁间的小阁洒落在珠帘般的孔穴里,如带着月光的梨花那样皎洁,如柳絮那样因风而翩翩起舞。伴着萧瑟的竹林、挺立的松树声音显得更加美妙。欣赏清朗的光波使人赏心悦目,使人胸怀豪爽而气度开阔。此时我们深知音乐之奇妙之至可夺天工之造化之力,但也常常感慨这种幽曲实在少人欣赏,每每曲终时琴手离去,空留座位无人欣赏。唯独我对此充满喜爱和留恋,抱着淡泊的心绪不忍离去。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版