优范网 诗词网 病中放歌

病中放歌

年逾五十已衰绝,短发盈头白如雪。 病中揽镜更自惊,吾髯仅存一茎两茎黑。 读书学道志不回,世间万事皆心灰。 自是吴儿同木石,超然浊世无纤埃。 生平心期未止此,宁须故步重徘徊。 登山必登万山最高峰,奋身直上空九垓。 䈥力虽衰不为阻,神凝志一何壮哉。 心神太苦病复至,皇天病我非无意。 梦中有警知天心,推枕长歌气弥厉。 丈夫立志死不休,肯复涂穷少颠坠。 人生险阻已尽尝,肓风怪雨独徜徉。 精金自然过百炼,高松必定经千霜。 吁嗟乎,吾抱幽忧之病三十年,平居曲折相周旋。 陡然作剧必有益,此番一病宁徒然。

译文

我已经年过五十,逐渐衰老,头发变短并且开始变白。病中照镜更加令人吃惊,原本黑色的胡须只剩下一两根黑色的。虽然我读书学道的心志不会改变,但对世间万事都心灰意冷。我还是像吴地的儿童一样天真无邪,超脱世俗没有污点。生平的心愿不止于此,怎么会只满足于原地徘徊呢?一定要登上最高的山峰,奋发向上直至九天之外。虽然体力衰退不能阻止我前进,精神凝聚意志坚定是何等的壮烈。由于心神过于痛苦疾病又复发,上天让我生病并不是没有意义的。梦中有警示知道上天的意图,推枕高歌精神更加振作。大丈夫立志永远不会停止奋斗,在困境中也不会堕落沮丧。人生中的艰险阻碍都已经经历过,如今面对狂风暴雨仍然自如徜徉。真正的精金必定经过多次提炼,高大的松树必定经历多次风霜。啊,我饱受忧国之病的折磨已经有三十年了,平日里小心翼翼应对各种困难。这次突然病情加重一定会有好处,这次生病怎么会是徒劳无功呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版