优范网 诗词网 壶中天慢

壶中天慢

露寒天上,占缭垣一角,苔扉深闭。 宝箓尘封缃帙掩,黯黯凤城佳气。 短梦辞云,斜辉藉暖,酸溅相思味。 贞柯憔悴,女萝孤秀焉寄。 依约别院帘开,翠阴琼岛,正危阑徙倚。 莫慢残妆遮半面,倘有睡棠未起。 断涧香萍,旧家梁燕,会得飘零意。 天涯羁泊,武陵渔子归未。

译文

早晨的露水在寒冷天气下清冷,弥漫在环绕的垣墙一角,苔藓斑驳的门扉深闭。宝箓被尘封起来,书籍被掩蔽了光辉,凤凰城的景色昏暗暗淡。做了一场短暂的梦辞别浮云,傍晚的阳光铺洒带来暖意,因酸涩而想念的味道四溢。忠贞的树木枯槁了枝叶,如同女萝藤依附于古树,却只有一株孤独秀美。隐约记得别院中的帘幕打开,翠绿的树荫掩映着岛屿,正靠着栏杆徘徊。不要随意用残妆遮住半边脸,或许还有海棠未醒。断开的山涧弥漫着芳香的水萍气息,旧时的燕子会理解飘零流浪的意味。漂泊在远离家乡的地方的人停驻游荡,不知渔子是否回到了武陵溪谷的家中。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版