优范网 诗词网 初度同陆中黄登城话怀

初度同陆中黄登城话怀

浮生值秋杪,摇落更无端。 着露花多瘦,吟风叶未安。 谋身尔我拙,行路古今难。 海色城头上,从君一倚栏。

译文

人生就像秋末那样飘浮不定,时光飞逝让万物凋零更让我伤心。晨露中花儿消瘦了很多,在吟唱秋风的吹拂下树叶不能安宁。我谋划着自身的处境实在拙劣,人生之路古今都是难以预料。站在海边凭栏望去,从君(你)身上看到一点希望。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版