优范网 诗词网 石臼湖吊邢孟贞

石臼湖吊邢孟贞

石臼湖中春水平,石臼湖边春草生。 团蒲为屋交枝格,棘庭蓬霤幽人宅。 幽人半世狎樵渔,身没名湮强著书。 海内宗工王司寇,丁宁贤令式其庐。 式庐姝子何以告,惆怅姓名为鬼录。 捡点遗书付梨枣,顿使斯文重金玉。 前辈风流难再闻,只今湖水年年绿。

译文

石臼湖中的春水很平静,石臼湖边的春草生机勃发。用蒲团当作房屋,树枝交错形成格子窗,庭院里长满酸枣树和蓬蒿,幽居者的住宅显得清静幽雅。幽居的人平生亲近樵夫渔父,死后姓名不被人知,勉强留下著作给自己安身立命。国内的诗书大家王司寇是他的师傅,把他看成是知心贤士而对他特别看重。用什么样的言辞来报答师傅的教诲呢?自己已感到惆怅,因为默默无闻的姓名已经沦为鬼录了。整理他的遗书刻印成书籍,他的文采马上就像金玉珍宝一样珍贵了。前辈的风流文采难以再听到,只有石臼湖的水年年碧绿如故。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版