优范网 诗词网 洞庭遇雨

洞庭遇雨

孤舟行何迟,岁晚洞庭雨。 跳波乱明珠,随风扬细缕。 云雾失君山,波浪连吴楚。 莫唱斑竹枝,别思满南浦。

译文

孤独的舟儿为何行得如此迟缓,岁末洞庭的雨连绵不绝。跳起的波浪如同散乱的明珠,又似随风飘荡的纤细的丝线。原本君山屹立在湖面云雾缭绕之中,此时却失去了它的踪迹,湖面上的波浪延伸至吴楚两地。此时不要唱那令人悲伤的《斑竹枝》,离别的情绪在浩渺的洞庭湖面漫溢。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版