优范网 诗词网 满江红 · 豫章滕王阁

满江红 · 豫章滕王阁

万里西风,吹我上、滕王高阁。正槛外、楚山云涨,楚江涛作。何处征帆木末去,有时野鸟沙边落。近帘钩、暮雨掩空来,今犹昨。 秋渐紧,添离索。天正远,伤飘泊。叹十年心事,休休莫莫。岁月无多人易老,乾坤虽大愁难着。向黄昏、断送客魂消,城头角。

注释

满江红:词牌名,又名《上江虹》、《念良游》、《伤春曲》,宋以来始填此词调。 豫章:郡名,治所在今江西南昌。 「万里西风,吹我上、滕王高阁」句:暗用王勃故事。写自己登临高阁时的兴致。传说王勃往道南昌,水神以风助之,一夕行四百馀里。 正槛(jiàn)外:门外正是。 楚山:指西山又名南昌山(今湖北省西部)。古时南昌属楚地,故称西山为楚山。 楚江:指赣江。 作:起。 木末(mù mò):树梢。一作「林杪」。 紧:深,浓。秋意已深。 休休莫莫:罢休,罢了。 乾坤:指天地。 着(zhuó):安放。 断送:逗引。 角:号角。

译文

万里西风助我登上滕王阁,楚江波涛惊起,云层翻腾。远远望去好像船从树梢上驶过去,有时水鸟雀沙边飞落。晚上阴雨遮天,与唐时无异。 秋天来临、气蓑悲伤,自叹十年官场浮沉,多次落职乡居。唉,算了算了,不去说它了。天地之大,却没有我落脚之地。

赏析

这首词的上阕前三句颇有气势,写出了词人登临滕王高阁时的兴致;下阕三句,写凭栏所见壮观之景也表现了词人心潮的激荡。全文抒发了岁月易老、政治理想难以实现的愁恨。
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版