优范网 诗词网 东郭次甫

东郭次甫

送子游东岳,五月渡长淮。 谁言独往人,中道临常乖。 乘流岂不返,何以安予怀。 一诺重平生,三年今始谐。 心期在山水,所贵敦朋侪。 秋日动遐思,良夜闲高斋。 萤火照裳衣,蟋蟀鸣庭阶。 何时披素襟,一笑遗形骸。

译文

送儿子去游泰山,五月渡过宽阔的淮河。谁说只是一个人独自前往,中途却常常感到孤独和乖离。随着河流漂流难道不能返回吗?怎么能使我的内心安定呢?承诺的事情重于生命,三年之后今日才得以同行。心中期待在山水间,更贵在与朋友们的真诚相处。秋天常常引发遐想,在美好的夜晚悠闲地坐在高斋里。萤火虫照亮了衣裳,蟋蟀在庭院台阶上鸣叫。什么时候能够敞开胸怀,开怀一笑忘却一切烦恼呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版