优范网 诗词网 寒食日登莫釐峰望缥缈峰吊陆纂甫

寒食日登莫釐峰望缥缈峰吊陆纂甫

林中当百五,屐齿泛晴光。 缀暖榆钱小,萦春蕙带香。 两峰看迤逦,片水怅微茫。 节届魂俱冷,时移梦转长。 土应平傲骨,泉已涩吟肠。 有子荒新冢,无烟禁一乡。 雨花滋旧藓,风叶沸新杨。 泪尽莺啼处,褰裳去夕阳。

译文

林中到了正月十五(百五),雨后的晴天,屐齿上泛着光亮。钱小却温暖,萦绕着春天的气息。看着两峰连绵不绝,一片水波浩渺令人惆怅。时节到来精神渐觉寒冷,时光流逝梦境渐渐变长。土地应该平伏了傲骨,泉流已经滋润了吟肠。有儿子在荒草新坟旁,烟火禁绝整个村庄一片凄凉。雨滋润着旧藓,风吹动着新杨。眼泪流尽时莺啼声声,我提起衣裳走向夕阳。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版