优范网 诗词网 金城禅院

金城禅院

林峦残雪霁,净土独游频。 鸟似忘机客,山疑入定人。 灵花飘不尽,古木自无春。 坐悟衣珠在,空经累劫贫。

译文

云雾缭绕的山峦间残雪未消,我独自闲游在洁净的净土之中。鸟儿像忘却机巧的客人,静静的山峦好像入定的人一样空灵忘我。神奇的灵花散发着沁人心脾的香气飘飞,古木似乎因为长青的缘故不会感知到春天的到来。坐在古树下我参悟佛机并感慨自然本色其实就如同和尚参禅时的智慧之珠,尽管经历了尘世的贫贱磨难也无关紧要。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版