优范网 古籍史书 周易注

《周易注》下经丰传卷六 涣

作者:王弼



  涣:亨。王假有庙,利涉大川,利贞。  《彖》曰:“涣,亨”,刚来而不穷,柔得位乎外而上同(1)。“王假有庙”,王乃在中也(2)。“利涉大川”,乘木有功也(3)。

  (1)二以刚来居内,而不穷於险。四以柔得位乎外,而与上同。内刚而无险困之难,外顺而无违逆之乖,是以亨,利涉大川,利贞也。凡刚得畅而无忌回之累,柔履正而同志乎刚,则皆亨,利涉大川,利贞也。  (2)王乃在乎涣然之中,故至有庙也。 (3)乘木即涉难也。木者专所以涉川也。涉难而常用涣道,必有功也。

  《象》曰:风行水上,“涣”,先王以享于帝,立庙。  初六:用拯马壮,吉(1)。
  《象》曰:“初六”之“吉”,顺也(2)。

  (1)涣,散也。处散之初,乖散未甚,故可以游行,得其志而违於难也,不在危剧而后乃逃窜,故曰“用拯马壮,吉”。 (2)观难而行,不与险争,故曰“顺也”。

  九二:涣奔其机,悔亡(1)。
  《象》曰:“涣奔其机”,得愿也。

  (1)机,承物者也,谓初也。二俱无应,与初相得,而初得散道,离散而奔,得其所安,故“悔亡”也。  六三:涣其躬,无悔(1)。
  《象》曰:“涣其躬”,志在外也。  (1)涣之为义,内险而外安者也。散躬志外,不固所守,与刚合志,故得无悔也。

  六四:涣其群,元吉。涣有丘,匪夷所思(1)。
  《象》曰:“涣其群,元吉”,光大也。

  (1)逾乎险难,得位体巽,与五合志,内掌机密,外宣化命者也,故能散群之险,以光其道。然处於卑顺,不可自专,而为散之任,犹有丘虚匪夷之虑,虽得元吉,所思不可忘也。  九五:涣汗其大号,涣王居,无咎(1)。
  《象》曰:“王居无咎”,正位也(2)。

  (1)处尊履正,居巽之中,散汗大号,以荡险阨者也。为涣之主,唯王居之,乃得无咎也。 (2)正位不可以假人。

  上九:涣其血,去逖出,无咎(1)。
  《象》曰:“涣其血”,远害也。  (1)逖,远也。最远於害,不近侵害,散其忧伤,远出者也。散患於远害之地,谁将咎之哉!
下经丰传卷六 兑 目录 下经丰传卷六 节
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版