优范网 古籍史书 周易注

《周易注》上经需传卷二 豫

作者:王弼



  豫:利建侯行师。

  《彖》曰:豫,刚应而志行,顺以动,豫。豫顺以动,故天地如之,而况“建侯行师”乎?天地以顺动,故日月不过,而四时不忒,圣人以顺动,则刑罚清而民服。豫之时义大矣哉!

  《象》曰:雷出地奋,豫。先王以作乐崇德。殷荐之上帝,以配祖考。  初六:鸣豫,凶(1)。
  《象》曰:“初六鸣豫”,志穷凶也。

  (1)处豫之初,而特得志於上,乐过则淫,志穷则凶,豫何可鸣?

  六二:介于石,不终日,贞吉(1)。
  《象》曰:“不终日贞吉”,以中正也。

  (1)处豫之时,得位履中,安夫贞正,不求苟“豫”者也。顺不苟从,豫不违中,是以上交不谄,下交不渎。明祸福之所生,故不苟说;辩必然之理,故不改其操介如石焉。“不终日”明矣。  六三:盱豫,悔;迟,有悔(1)。
  《象》曰:盱豫有悔,位不当也。

  (1)居下体之极,处两卦之际,履非其位,承“动豫”之主。若其睢盱而豫,悔亦生焉。迟而不从,豫之所疾,位非所据,而以从豫进退,离悔宜其然矣。

  九四:由豫,大有得。勿疑,朋盍簪(1)。
  《象》曰:“由豫,大有得”,志大行也。

  (1)处豫之时,居动之始,独体阳爻,众阴所从,莫不由之以得其豫,故曰“由豫,大有得”也。夫不信於物,物亦疑焉,故勿疑则朋合疾也。盍,合也。簪,疾也。

  六五:贞疾,恒不死(1)。
  《象》曰:六五,“贞疾”,乘刚也。“恒不死”,中未亡也。

  (1)四以刚动为豫之主,专权执制,非已所乘,故不敢与四争权,而又居中处尊,未可得亡,是以必常至于“贞疾,恒不死”而已。

  上六,冥豫成,有渝,无咎(1)。
  《象》曰:“冥豫”在上,何可长也?

  (1)处“动豫”之极,极豫尽乐,故至于“冥豫成”也。过豫不已,何可长乎?故必渝变然后无咎。
上经需传卷二 谦 目录 上经随传卷三 随
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版