优范网 古籍史书 幼学琼林

《幼学琼林》卷三 贫富

作者:程登吉

命之修短有数,人之富贵在天。

  惟君子安贫,达人知命。

  贯朽粟陈,称羡财多之谓;紫标黄榜,封记钱库之名。  贪爱钱物,谓之钱愚;好置由宅,谓之地癖。

  守钱虏,讥蓄财而不散;落魄夫,谓失业之无依。

  贫者地无立锥,富者田连阡陌。  室如悬磬,言其甚窘;家无儋石,谓其极贫。

  无米曰在陈,守死曰待毙。

  富足曰殷实,命蹇日数奇。

  甦[su]涸鲋,乃济人之急;呼庚癸,是乞人之粮。

  家徒壁立,司马相如之贫;扊扅[yanyi]为炊,秦百里奚之苦。  鹄形菜色,皆穷民饥饿之形;炊骨爨骸,谓军中乏粮之惨。

  饿死留君臣之义,伯夷叔齐;资财敌王公之富,陶朱倚顿。

  石崇杀妓以侑酒,恃富行凶;何曾一食费万钱,奢侈过甚。

  二月卖新丝,五月粜新谷,真是剜肉医疮;三年耕而有一年之食,九年耕而有三年之食,庶几遇荒有备。  贫士之肠习黎苋,富人之口厌膏梁。

  石崇以蜡代薪,王恺以饴沃釜。

  范丹土灶生蛙,破甑生尘;曾子捉襟见肘,纳履决踵,贫不胜言;韦庄数米而饮,称薪而爨,俭有可鄙。

  总之饱德之士,不愿膏梁;闻誉之施,奚图文绣。
卷三 珍宝 目录 卷三 疾病死丧
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版