优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丁志卷十七 阎罗城

作者:洪迈

襄阳南漳人张腆、居县之雁汊.世工医.绍兴十八年夏、夜梦自所居东行二里许.过固城铺北上.久之入大城.出北门.登溪上高桥.桥上水中人往来如织.见其妻郑氏亦涉水登岸.欲前同途.转眄间已相失.俄别至一城.同行者莫知其数.腆已入门.回问户者此何郡县.曰、阎罗城也.腆知身已死.甚悲惧.彷徨无计.不觉又前进.至阶北.见大门三楹.与众俱入.过百许步.复至一门.五楹金碧照耀.顷之、又过一门.涂饰益华.两庑下对列司局.正殿极高大.垂黄帘.腆且行且观.至东庑吏舍门内.顾舍中人悉冠带.或朱或紫.前揖之.了不相应.独一绯衣者微作答.腆立移时.绯衣颇相悯.以足拨一砖.云可坐此.坐未定.妻忽立于门外.相顾皆漠然.顷之、一人自殿帘出.著黄背子背.拱手仰视屋桷.移步甚缓.若有所思.久而复入.腆问何官.绯衣摇手低语曰、此阎罗天子也.腆曰、适观状貌.与人间所画不同.却与清元真君甚相似.言未既.殿上卷帘呼押文字.群吏奔而往.下列囚甚众.或送狱.或枷讯.或即放去.度两时许.人去且尽.腆在吏舍.遥见其妻.亦决杖二十.但惊痛垂涕而已.须臾帘复垂.吏还舍解衣.半坐半卧.绯衣指腆谓同列曰、此人无过.何不令还.众皆默然.又言之.乃曰、公欲遣去.何必相问.其中一人云、渠虽欲去.三重门如何过得.绯衣戒腆曰、外面如有人相问.但云司里令唤狱子.腆逊谢而出.每及一门.必有问者.如其言即免.复寻旧路急行.将近屋东桥下.跌水中而寤.鸡既鸣矣.呼其妻.亦矍然惊觉.语所梦无不同者.妻骂曰、我方受杖时.君在旁.略不顾我.情如路人.岂可复为夫妇.遂各寝处.才数日、郑氏腰下忽微蠒.继生巨疮.痛不堪忍.凡十日脓始溃.又十日方愈.腆慨然弃家.诣均州武当山.从孙先生者访道.越十七年乃亡.谷城医者王思明、与腆相好.景裴弟官襄幕.得于思明云.
夷坚丁志卷十七 袁仲诚 目录 夷坚丁志卷十七 王稹不饮
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版