优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丁志卷十七 琉璃瓶

作者:洪迈

徽宗尝以紫流离胆瓶十付小珰.使命匠范金托其里.珰持示苑匠.皆束手.曰、置金于中.当用铁葭熨烙之乃妥贴.而是器颈窄不能.又脆薄不堪手触.必治之.且破碎.宁获罪.不敢为也.珰知不可强.漫贮箧中.他日行廛间.见锡工扣陶器精甚.试以一授之.曰、为我托里.工不复拟议.但约明旦来取.至则已毕.珰曰、吾观汝伎能.绝出禁苑诸人右.顾屈居此.得非以贫累乎.因以实谂之.答曰、易事耳.珰即与俱入而奏其事.上亦欲亲阅视.为之幸后苑.悉呼众金工列庭下.一一询之.皆如昨说.锡工者独前.取金锻治.薄如纸.举而裹瓶外.众咄曰、若然谁不能.固知汝俗工.何足办此.其人笑不应.俄剥所裹者.押于银箸上插瓶中.稍稍实以汞.掩瓶口.左右澒挏之.良久金附著满中.了无罅隙.徐以爪甲匀其上而已.众始愕眙相视.其人奏言琉璃为器.岂复容坚物振触.独水银柔而重.徐入而不伤.虽其性必蚀金.然非目所睹处无害也.上大喜.厚赍赐遣之.子又记元祐间、中官宋用臣、谪舒州、郡作大乐.鼓甚华.饰以金采.既登架.旁镮忽断.欲剖之.重惜工费.宋命别为大环.歧其股为锁须状.以铁固鼓腹之竁.即敲环入竁中.才入而须张.遂不复脱.是皆巧思得之于心.出人意表者.前事刘子思说 。
夷坚丁志卷十七 甘棠失目 目录 夷坚丁志卷十七 袁仲诚
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版