优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丁志卷十三 孔劳虫

作者:洪迈

孔思文、长沙人.居鄂州.少时曾遇张天师授法.并能治传尸病.故人呼为孔劳虫.荆南刘五客者.往来江湖.妻顿氏、与二子.在家夜坐.闻窗外人问刘五郎在否.顿氏左右顾.不见人.甚惧.不敢应.复言曰、归时倩为我传语.我去也.刘归.妻道其事.议欲徙居.忽又有言曰、五郎在路不易.刘叱曰、何物怪鬼.频来我家.我元不畏汝.笑曰、吾即五通神.非怪也.今将有求于君.苟能祀我.当使君毕世钜富.无用长年贾贩.汨没风波间.获利几何.而蹈性命不可测之际.二者君宜详思.可否在君.何必怒.遂去不复交谈.刘固天资嗜利.颇然其说.遽于屋侧建小祠.即有高车驷马.传呼而来.曰、郎君奉谒.刘出迎.客黄衫乌帽.容状华楚.才入座.盘飧酒浆.络绎精腆.自是日一来.无间朝暮.博奕嬉笑.四邻莫测何人.金银钱帛.赠饷不知数.如是一年.刘绝意客游.家人大以为无望之福.他夕因奕棋争先.忿刘不假借.推局而起.明日刘访箧中所畜.无一存.不胜悔怒.谋召道士治之.适孔生在焉.具以告.孔遣刘先还.继诣祠所.炷香白曰.吾闻此家有祟岂汝乎.空中大笑曰、然.知刘五命君治我.君欲何为.不过効书符小技.吾正神也.何惧朱砂为.孔曰、闻神至灵.故修敬审实.何治之云.问答良久.孔诮之曰.吾来见神.是客也.独不能设茶相待耶.指顾间.茶已在桌上.孔曰、果不与刘宅作祟.盍供状授我.初颇作难.既而言供与不妨.少顷、满卓皆细字.如炭煤所书.不甚明了.孔谢去.慰以好语曰、今日定知为正神.刘五妄诉.勿恤也.适过相触突.敢请罪.既退以语刘.料其夕当至.作法隐身.仗剑伏门左.夜未半.黄衣过来.冠服如初.径入户.孔举剑挥之.大叫而没.但见血中堕黄鼠半体.旦而迹诸祠.正得上体于偶人下.盖一大鼠也.毁庙碎像.怪讫息.
夷坚丁志卷十三 昭惠斋 目录 夷坚丁志卷十三 梁统制
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版